فردريك چارلز ريچاردز ( مترجم : مهين دخت بزرگمهر )
111
سفرنامه فرد ريچاردز ( فارسى )
در خانههاى ايرانيان اصيل هنگام چاى عصر ، خربزه از انواع مختلف آماده است . اين خربزهها را مىبرند و جلو ميهمانها مىگذارند ولى ميهمان حتما نبايد تمام آن را بخورد . خدمتكاران ايرانى هميشه براى خوردن خربزه آماده هستند . با اينكه بعضى از انواع خربزههاى ايران واقعا عالى است ، هر گاه مسافران خود را به خوردن غذاهاى عجيب عادت نداده باشند بايد در خوردن آنها مانند آشاميدن آب جانب احتياط را رعايت كنند . هر قدر يك خربزه در يك روز گرم هنگام مسافرت در صحرا در نظر مسافر خنك و مطبوع جلوهگر شود بايد بداند كه با خوردن آن به يك اسهال شديد مبتلا خواهد شد . در اصفهان غير از ميوههاى معمولى از قبيل انگور و انار و هلو و شليل و زردآلو و گوجه و گلابى و گيلاس و خيار ( كه از نظر ايرانيان ميوه محسوب مىشود ) نوعى خوراكى لذيذ ديگر هست كه مىتوان آن را با بهاى نازلى خريدارى كرد . در ساحل زايندهرود در گودالهايى كه جلفا را احاطه كرده مارچوبه وحشى فراوان است . اين مارچوبه از مارچوبههايى كه در مغرب زمين مىرويد باريكتر و سبزتر است و چون ايرانيان به خوردن آن علاقهء زيادى ندارند خيلى ارزان مىباشد . در فصل مارچوبه اروپاييان روزى دو بار از آن صرف مىكنند .